از عقب ماندن میترسیم؟
من گاهی اوقات به آدمها حسادت میکنم. با خودم میگویم؛ ببین عجب هوشمندانه عمل کرد، فکر کنم عقب ماندهام.
همین ترس من را کمی به جلو هل میدهد. چون میدانم آن آدم اگر خوب پیشرفت کرده بخاطر کارهایی است که پشت صحنه انجام دادهاست.
متوقف و ناامید نمیشوم. شاید بترسم ولی ناامید نه چون میدانم کار و تمرین یک انتخاب است.
من کاملاً درک میکنم. گاهی اوقات حسادت به دیگری، پیشرفت شخص رو بهدنبال داره.